Nooit geweten dat je zevenblad kan eten – Anneke Bleeker

Mijn maatje Marjo maakt deel uit van een geweldig briljante club die lezingen organiseert, de zogenaamde Gezond Verstand Avonden (www.gezondverstandavonden.nl). De sprekers die hier spreken, zijn pioniers.
Zij durven te zeggen wat verzwegen, verdraaid en gemanipuleerd wordt door de grote, machthebbers op het gebied van voeding, ‘gezondheid’ en ‘gezondheidszorg’. De laatste twee tussen aanhalingstekens, aangezien het hier alleen gaat om het verdienen van geld en het ziek houden van de mens, om er zoveel mogelijk medicijnen in te kunnen stoppen (lees: aan te kunnen slijten). De dame die deze lezingen heeft opgezet, is Anneke Bleeker. Ook een geweldige pionier, die zich publiekelijk durfde uit te spreken tegen de HPV-vaccinaties, en ons herintroduceert aan hetgeen we allang innerlijk weten; datgene wat je nodig hebt, groeit dichtbij je.

Ik heb het altijd een vreemd fenomeen gevonden, dat bepaalde gewassen als ‘onkruid’ werden bestempeld. Ik kon me gewoon niet voorstellen dat de schepper iets zou hebben gecreëerd wat er voor dient om weer uit te roeien: het verschil tussen een bloem en een onkruid is slechts een oordeel.  Het is mijn overtuiging dat alles in de natuur met elkaar in balans is, totdat de mens er mee gaat klooien.

Ook vind ik het wel een beetje een treurige gedachte, dat wanneer een gemiddeld mens anno nu, enkele weken in de bossen of duinen zou worden gedropt, het waarschijnlijk niet zou overleven (tenzij je psych-k of iets vergelijkbaars beheerst). Simpelweg omdat we zover van de natuur verwijderd zijn, dat we niet eens weten wat we kunnen eten, en welke gewassen waar goed voor zijn. Dus gaan we maar naar de supermarkt, dan weten we het zeker. Dénken we. Niets is echter minder waar…

Anneke Bleeker heeft een aantal briljante boekjes geschreven, over eetbare gewassen die gewoon in de stad groeien, of in je dorpje. Je kunt ze plukken in het wild. Wel even opletten dat er geen hondjes op gepiest hebben, en het niet vlak bij een landbouwgebied is (i.v.m. kunstmest)  of vlak langs de weg. Haar eerste boekje, ‘Nooit geweten dat je zevenblad kan eten’, begint met de meest briljant copyright tekst die ik ooit heb gelezen:

‘Alles uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm, internet of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever, mits de bron en de auteur worden vermeld.’

Wat een ware liefde voor de medemens!! Heerlijk.

Ik ga dit bij deze dus doen, de eerste pagina’s van het boek kopiëren en hieronder plakken, aangezien ik deze informatie van bijzonder groot belang acht. Graag help ik een ieder om weer een stukje dichter bij onze ware kern te komen, waarvan ik denk dat die bestaat uit liefde, eenvoud en de  connectie met moeder Aarde.

We zijn het zo gewend: sla, andijvie, worteltjes en vele andere groentesoorten zijn te koop bij groentewinkels, supermarkten, bij kwekers… Je koopt en wast een krop andijvie, snijdt deze fijn en vervolgens kook je deze of verwerkt deze rauw en ten slotte eet je hem op. Hetzelfde doe je met bietjes, kolen, uien, enzovoort. Er is zo veel te noemen waar niemand raar van op kijkt. Maar hoe zit dat met zonnebloemen? Goudsbloemen? Viooltjes? Zevenblad? Of wat te denken van speenkruidblad? Er zijn zoveel soorten planten en bloemen uit bos, berm, weide, eigen tuin of langs de waterkant, die we ook kunnen eten. We zijn geneigd alles in vakjes te plaatsen: dat is groente, dat is onkruid, dat eet je wel, dat eet je niet. Maar wie bepaalt dit?

Wie het boek Anastasia heeft gelezen en de inhoud heeft begrepen, zal beamen dat de grote massa de gevestigde orde volgt en maar klakkeloos accepteert wat ons wordt voorgeschoteld. Letterlijk wordt voorgeschoteld! Supermarkten zijn algemeen geaccepteerd. Je kunt er van alles kopen, van afwasborstel tot sla. Gemak dient immers de mens. Je loopt je route door de winkel en vult je winkelwagen met wat je nodig hebt én met van alles wat je op dat moment níet nodig hebt. Zo krachtig zijn de lokkertjes in deze grootwinkelbedrijven. Om maar te zwijgen van de invloed die reclame heeft op je koopgedrag.

Het gegeven dat je alles in één winkel kunt kopen, is voor veel mensen bijzonder praktisch.
Het moet snel en slim, en dat stralen de maaltijden die je kunt kopen ook uit. Het gemakt dient de mens. Kant en klaar soms, opgewarmd in de oven, of in het slechtste geval de magnetron.

Reclame, de presentatie van producten in winkels, onze onwetendheid over wat E nummers met ons doen, beïnvloeden voortdurend onze keuzes, met alle gevolgen voor onze gezondheid van dien.

Stel je voor dat je zand in de tank van je auto doet in plaats van brandstof. Het zal je niet verbazen dat je de straat niet uitkomt. Maar hoe zit het dan met ons lichaam?

Neem de ‘smeersels’ voor op brood, die je als boter of margarine aangeboden worden. Die zijn bij wijze van spreken slechts één molecuul verwijderd van plastic. Goede vetten zijn biologisch-dynamische roomboter, de goede (onbewerkte) kokosvetten en zuivere olijfolie (koud geperst).

Van de E nummers in duizenden producten, komt elke maaltijd weer een beetje in je lichaam. Vaak stapelen deze stoffen zich daar sneller op dan ze afgevoerd kunnen worden. We blijken vaak beter te weten wat we in onze apparatuur kunnen stoppen, dan wat we in ons eigen lichaam kunnen stoppen.

De Russische zakenman Vladimir Megre beschrijft zijn ontmoeting met Anastasia. Een vrouw die, zonder huis, in volstrekte harmonie met haar omgeving in de taiga woont, nooit naar school is geweest en bijzonder goed op de hoogte is van alle gebeurtenissen wereldwijd. Niemand hoeft haar iets te vertellen over de nieuwste wetenschappelijke ontwikkelingen. Zij leeft haar leven, eet uit de natuur, en begrijpt meer dan je zou verwachten als je dit beeld voor je ziet. Anastasia… wie het boek heeft gelezen en het echt begrijpt weet ook dat vaccins misdadig zijn en dat toegevoegde verkeerde stoffen in onze voeding ons meer schaden dan goed doen.

Vroeger at met uit de natuur, men gebruikte kruiden en planten als geneesmiddelen. Tot de farmacie op grote schaal zijn intrede deed en de moerasspirea werd nagebootst met een chemisch aspirientje. Chemische producten zijn te patenteren, daar is geld aan te verdienen. Net als aan de kant en klaar maaltijden in de supermarkten. Echter, het is ongelooflijk hoeveel goede bloemen, planten en kruiden er vrijelijk en dichtbij om ons heen groeien! Duizendblad, heel fijn gesneden, gebruik je in een gebakken ei, zevenblad kan worden gekookt als spinazie of rauw in salades. Uit het blad van speenkruid is heel veel vitamine C te halen. We vinden het heel normaal om groente uit de winkel te snijden, te koken of rauw te verwerken. Maar ook zonnebloemknoppen (voordat ze bloeien) kun je koken en opdienen met een boterjus waaraan munt, zout, peper en citroensap is toegevoegd. Bij artisjokken vinden veel mensen dit normaal, waarom dan niet bij zonnebloemknoppen? Het is precies hetzelfde. We zijn het alleen niet gewend.

Wie zich meer verdiept in alles wat in onze voeding zit en wat we als preventieve middelen (zoals vaccins en medicijnen) krijgen aangeboden, zal meer kennis vergaren en daarnaar gaan handelen. Zo kunnen we allemaal een beetje ‘Anastasia’ zijn………´ 

Anneke beschrijft in haar boekjes op een leuke, levendige en praktische manier hoe je de eetbare gewassen het beste kan oogsten en hoe je deze kunt verwerken in een maaltijd. Wordt vervolgd!

De boekjes van Anneke zijn te bestellen op www.succesboeken.nl.