Leven in Aandacht.
Ik denk dat dit voor mij wel één van de grootste uitdagingen is geweest in mijn leven: met volledige aandacht zijn in het Nu, in mijn huidige (niet-)activiteit. Het gaat me momenteel vrij goed af, zolang ik er alert op blijf. En bij intensief sporten, mediteren en musiceren lukt me dit met gemak; daar kan ik helemaal in opgaan.
Het is alsof ik verdwijn en zelf ‘de activiteit word’.

In het dagelijkse verkeer was ik regelmatig een enorme brokkenpiloot. Ik ben verscheidene keren bij (bijna) ongelukken betrokken geweest. Driemaal door mijn eigen schuld; mijn gedachten waren ergens anders. Eén keer was ik helemaal verzonken in mijn eigen wereld en had gewoonweg geen zin om deel te nemen aan de huidige wereld – ik had geen zin om om te kijken. Toen ik afsloeg met mijn fiets, kwam ik onderweg een scooter tegen.

Eén keer was ik aan het kletsen bij het oversteken, en had een auto volledig over het hoofd gezien. Een andere keer was ik aan het mijmeren over een geweldig gesprek dat ik had gehad, en zat toen met mijn scooter pal bovenop een auto (en helaas belandde toen mijn voet tussen de twee voertuigen in) En aan één incident had ik deels schuld: mijn oud-collega bestuurde de auto en bleef mij maar herhaaldelijk aankijken terwijl hij druk bezig was met zijn verhalen te vertellen. Ik trachtte hem een paar keer daarop te wijzen maar het kwam niet over. Toen ik besloot zelf maar het verkeer in de gaten te houden, was het al te laat. We reden veel te hard om nog fatsoenlijk te kunnen remmen. Om te voorkomen dat we de stilstaande auto voor ons vol zouden raken, moest Hans ineens snel uitwijken naar rechts, en reden we met 90 km p/u eerst over het fietspad, en toen tussen een paar boompjes door zonder er één te raken. Half scheef hangend in een greppel kwamen we tot stilstand. Met heel veel dank aan mijn engelenelftal…….

Regelmatig moet ik ook hartelijk om mezelf lachen wanneer ik mezelf betrap op halfslapend door het leven gaan. Soms vind ik een deels verorberd koekje op een vreemde plek, zoals in het badkamerkastje. Of een kopje thee in de trapkast. Ik heb een keer een tijdje diep na zitten denken waarom ik zo wazig zag. Na een paar uur kwam ik erachter dat ik in plaats van één paar, twee paar lenzen had ingedaan. Een keer was ik in een dromerige staat, in de Albert Heijn, mezelf aan het voortskaten, hangend over het boodschappenkarretje. Een dame kwam glimlachend naar me toe, en vroeg me: ‘Mag ik nu mijn karretje terug?’

Leven in aandacht. Een levenslange leerles voor iedereen. Niet iets wat je één keer doet en dan ben je klaar, zoals je zwemdiploma halen. Leven in aandacht is een bewuste keuze die je ieder moment maakt.

Leven in aandacht houdt in: met je volle zijn in het moment zijn.
Het volledig ervaren en opgaan in je activiteit of je niet-activiteit, zonder het continue geratel van de gedachten over het verleden of de toekomst.

Is het nou zo belangrijk, leven in aandacht?
Dat bepaal jij helemaal zelf!

Het is prima mogelijk om multitaskend door het leven te gaan.
Te leven op de automaat en volgens vaste patronen. Te lezen tijdens het poepen. Eten en tv te kijken. Te bellen tijdens het autorijden. Meestal gaat het goed en zonder verstrekkende gevolgen. Echter, door niet geheel bewust een ervaring te ervaren, mis je ook de helft. De helft van de geuren, de kleuren, de indrukken, de trillingen, vormen, en dus ook: de helft van je blijdschap, je geluk, je verbindingen met anderen en je omgeving. Als je daar vrede mee hebt, is er geen probleem. Dan kun je hier stoppen met lezen en verder gaan zoals je altijd geleefd hebt.

Wil je diep in je hart toch het maximale uit het leven halen? Hoor je ergens in je achterhoofd die ‘buzz’ die zegt: ‘There’s gotta be more to life than this?’ dan is Leven in Aandacht wellicht iets voor jou.

Waardoor verdwijnt vaak onze aandacht, en glijdt zo vaak het leven aan ons voorbij zonder dat we er echt aan deel lijken te nemen?
Er bewust van genieten? Ik heb veelal gezien dat:

♣    Leven op de automatische piloot

♣    Haasten

♣    Multi-tasken

♣    Continue focus op doelen, prestaties, op tijd zijn, deadlines

♣    En vooral het continue geratel in ons hoofd

killers zijn voor leven in aandacht. Leven in Bewust-Zijn.

Vrijwel iedereen leeft volgens een vaste routine. Echter, vaak gaat dit over in het leven op de automatische piloot. Elke dag wordt hetzelfde, een sleur. Je ziet zelden nog het wonder en de schoonheid in alledaagse dingen. Het lijkt heel moeilijk om het leven nog sprankelend te maken. Het leven wordt meer als één grote waas.

Haasten. Het lijkt voor de meesten van ons eerder regel dan uitzondering om onszelf de hele dag te haasten van de ene plek naar de andere. Tussendoor is er weinig ademruimte. We lopen snel. We eten snel, proppen alles naar binnen. Irriteren ons wanneer we lang in de rij staan. Toeteren wanneer de persoon voor ons niet snel genoeg optrekt bij groen licht. We willen continu ergens anders zijn, en wel zo snel mogelijk. En zo vergeten we vaak het huidige moment.

Om onze haast nog wat efficiënter te maken, doen we veelal aan multi-tasken. Je zult zeker tijdwinst pakken op deze manier. Maar is een paar minuten tijdwinst écht winst?

Het hebben van een doel of focus in het leven, kan het leven zin geven. Wat echter regelmatig gebeurt is dat het continu willen behalen van het doel zodanig de overhand neemt, dat dit plaats maakt voor continue frustratie wanneer dit doel niet behaald wordt. En daardoor wordt het huidige moment vaak vergeten; die is niet goed genoeg, niet geslaagd, want het doel is immers niet behaald. Zoals ik eerder schreef, is het mijns inziens niet het doel om je doel het behalen, maar is het juist het doel dat richting geeft aan jouw Nu. Ongeacht of je je doel behaalt of niet. Veeeel makkelijker gezegd dan gedaan! Want bijna iedere studie, iedere baan is gericht op prestatie, deadlines en doelen. Hoe ga je om met een prestatiegerichte omgeving? Ik denk dat het belangrijk is voor jezelf te beseffen of het iets is waar jij in of mee kunt leven, waar jij happy van wordt. Ikzelf zou verre van gelukkig worden op de universiteit of in een commercieel bedrijf, maar ik zie dat anderen er met een big smile doorheen wandelen en genieten van de overload aan info, prestatiedrang en deadlines. Ik denk dat deze mensen heel goed zijn in werken onder een bepaalde druk, daar ook voldoening van krijgen, en goed kunnen relativeren wanneer een doel / deadline / tentamen niet behaald wordt. Dan zitten ze op de goede plek!

Vaak krijgen we de helft of minder van een ervaring echt bewust mee, omdat we ondertussen duizend en één andere dingen aan het denken zijn. We zijn aan het anticiperen op de toekomst (‘O ja, ik moet straks nog snel even langs de Hema’) of we reageren volgens een oud patroon en hebben de vooroordelen al klaar liggen (‘Je bent precies mijn moeder!’). We hebben echter alleen het Nu. In onze zoektocht naar geluk hebben we alleen het Nu, en kunnen we het geluk alleen ten volle beleven in het Nu. Maar niet als ons hoofd ergens anders is.

De ‘truc’ is om alles wat je doet, met volledige aandacht te doen.
Er helemaal in op te gaan. Niet te denken aan de stapels die je nog moet strijken, of de brief die je nog moet posten, maar, wanneer je aan het afwassen bent, met heel je wezen af te wassen. Je bent het afwassen. Er is op dat moment niets anders dan het afwassen. En ja, zelfs het afwassen kan dan verworden tot een meditatieve, gelukzalige ervaring. Doe dit met alles wat je doet. Doe dus ook geen twee dingen tegelijk. Natuurlijk ben je dan sneller klaar. Het gaat echter niet om het snelle resultaat maar om je beleving, de ervaring.

Haast je niet.
Beter gezegd: leid je leven op z’n elf-en-dertigst.
Neem voor alles bewust de tijd en heb hier je volledige aandacht bij. Haasten is ook één van de voornaamste leveraars van stress. Hou je haastpatroon lang genoeg vol en je kunt erop rekenen dat het universum je op een dag stil legt met een ziekte, burnout of ongeluk. Neem voor alles de tijd, en je zult, vreemd genoeg merken dat je toch tijd overhoudt. Tijd is namelijk letterlijk rekbaar, vloeibaar. Het past zich aan aan jouw state of mind. Als je gelooft dat je altijd tijd te kort komt, dan is dat ook zo. Als je (zo) ontspannen (mogelijk) je leven leidt en erop vertrouwt dat er voor alles (een juiste) tijd is, dan zul je dat ook zo ervaren.

Plan je dag niet overdreven vol. Enkele jaren geleden vond ik het een sport om bij wijze van spreken 20 dingen op één dag te doen, en als het er 19 waren was ik gefrustreerd omdat dat ene dingetje niet af was! Ik werkte full time, sportte 8 keer per week (dus soms 2 x per dag), en ik moest van mezelf iedere dag een zichtbaar product leveren (zoals een paar pagina’s lezen uit een boek, een deel van een lied of een boek schrijven, enzovoort). Mijn hogere zelf vond dat niet zo’n vruchtbare levensinstelling, en in 2006 werd ik twee weken platgelegd na een heftig scooter ongeluk. Toen ging ik me even afvragen of ik misschien iets moest aanpassen in mijn leven waar ik niet langer mee door kon gaan…

Hieronder volgen een paar simpele trucjes voor Leven in het Nu en het volledig ervaren van iedere ervaring:

♣  Verlaag je tempo van spreken en kies je woorden zorgvuldig.
Mensen zullen beter naar je luisteren. Het voorkomt ook vaak dat je onhandige opmerkingen maakt.

♣  Verlaag je tempo van verplaatsing. Loop, fiets en rijd langzamer. Het voorkomt een hoop brokken en ergernis naar medeweggebruikers. Focus je niet teveel op het (op tijd halen) van je doel. Maar bovenal: geniet van je reis! Hoe klein of ‘triviaal’ ook!

♣  Als je bang bent om tijdens een activiteit te vergeten wat je daarna moet doen: Schrijf het op! Dan hoef je daar niet de hele tijd aan te denken.

♣  Ben je bang dat je de tijd vergeet: zet een alarm! Dan hoef je niet telkens op de klok te kijken.

♣  Vermijd het gebruik van deze zin: ‘O, nog even…’
Als je vijf minuutjes ‘even’ niets te doen hebt, ga dan een momentje lekker zitten, neem een kopje thee, staar wat in de ruimte, enzovoorts, maar vul niet dwangmatig iedere seconde op met een activiteit. De uitdrukking: ‘Stilstand is achteruitgang’ is wat mij betreft grote onzin. Stilstaan is essentieel om lichaam en geest de benodigde rust- en adempauze te geven om de geijkte haastpatronen te doorbreken en te voelen wat het echt wil. Ik zou dus eerder zeggen: ‘Keihard vooruit rennen als een kip zonder kop, brandt je levensenergie vroegtijdig op.’

♣  Realiseer bij iedere (re)actie wat je drijfveer is: liefde (blijdschap) of angst. Wanneer je handelt uit liefde, leef je in het Nu. Je handelt vanuit je hart, niet vanuit het hoofd. Wanneer je handelt vanuit angst, is dit meestal op basis van een vroegere ervaring, of op basis van anticipatie op een negatief toekomstbeeld.

♣  Het heeft bij mij jaaaaren geduurd voordat ik deze doorhad:
Als je een afspraak maakt, spreek dan niet een exact tijdstip af (bijvoorbeeld 1400), maar geef een tijdspanne, zoals: ‘Je kunt mij verwachten tussen 1400 en 1500 u.’ (Dit gaat voor privé afspraken uiteraard makkelijker dan voor zakelijke afspraken.) Dat geeft zoveel ademruimte met de reis! Je hoeft je dan niet te haasten. Sowieso is haasten over het algemeen niet zinvol, onvoorziene en levensbedreigende omstandigheden buiten beschouwing gelaten. Vertrek ruim op tijd, zet je wekker zodanig dat je rustig de tijd hebt voor je ochtendroutine, en spreek zo mogelijk af met tijdspannes.

♣ Wanneer je afspraak stipt vast ligt: indien je er ruimte voor hebt, vertrek het liefst met ruime speling, bijvoorbeeld een half uur, en heb standaard een goed boek in je tas!

♣ Haal jezelf iedere dag een moment bewust uit je normale routine.
Doe bewust iets een tikkie anders, dat hoeft maar iets heel kleins te zijn. Bijvoorbeeld:
Eet je ontbijt in een andere stoel.
Koop een ander merk hagelslag dan normaal.
Loop de route die je normaal hardloopt in tegengestelde richting.
Zet wat dingen in je huis op een andere plek, enzovoorts.
Dit soort kleine dingen maken toch dat je dingen ziet vanuit een ander perspectief. En dan zie je ook ineens nieuwe dingen! Zoals een prachtige boom die je nog nooit eerder hebt opgemerkt. Dat gat in de muur dat lijkt op een buitenaards wezentje. Je geniet nét een beetje meer van dat kopje thee. We hebben toch vaak de neiging om meer opmerkzaam te zijn met nieuwe dingen, smaken, ervaringen, dan bij ervaringen die we al gehad hebben (of beter gezegd: volledig dachten te hebben ervaren).

♣  Wellicht niet het eerste waar je aan denkt maar het heeft degelijk invloed: Eet gezond en langzaam, en doe met regelmaat een detox.

Het eten wat wij ons hele leven vaak gehaast en in grote hoeveelheden naar binnenproppen, zit vaak vol kunstmatige troep, bestrijdingsmiddelen en E-nummers. Deze giffen stapelen zich door de jaren heen in ons lijf. Dit heeft niet alleen gevolgen voor onze fysieke gezondheid, maar vergiftigen ook ons brein! Gevolg: het brein zit vol gedachten en vaak ook niet de meest vruchtbare. Ik heb de laatste paar jaar diverse detoxkuren gedaan en heb vaak gemerkt dat ik daarna echt stil was van binnen. Ik kreeg vanzelf een schone, open mind. Eén die weer veel meer ontvankelijk was voor informatie van buitenaf, zonder vertroebelende gedachten.

♣  Mediteer.
Dagelijke meditatie (al is het maar 5 minuten) haalt je volledig in het Nu en geeft je ademruimte en tijd voor Bewust-Zijn. Regelmatige meditatie maakt de activiteiten in je leven uiteindelijk vanzelf meditatief. Probeer verschillende meditaties uit om te kijken welke het beste bij je past.

Tot slot twee makkelijke:

♣  Beantwoord je mail op een vast moment op de dag. Laat niet de hele dag je inbox (en facebook) open staan. Het leidt je af van huidige ervaring.

♣  Beperk de tijd dat je t.v. aanstaat. Wees selectief met de programma’s die je wilt kijken. Zet hem niet aan als achtergrondgeluid.

Ik weet uit eigen ervaring dat het mogelijk is je haastgedrag uit je systeem te halen in een periode van twee weken. Dat vergt ijzeren discipline door jezelf in het begin continu te corrigeren op je manier van denken en handelen. Maar heb vertrouwen, het zal steeds meer en meer vanzelf gaan!

Je zult wat vaker nee moeten zeggen en wellicht wat minder werk verzetten. Mensen zullen je wellicht iets minder aardig vinden. Maar uiteindelijk zullen je lichaam en geest je dankbaar zijn dat je stresshormoonlevel is gedaald, en je bewust stil kan staan bij wat je wilt, wat je voelt en wat je echt gelukkig maakt. Zo lang je rennend door het leven gaat, is het heel moeilijk om dit bewust te kunnen voelen.

Gun jezelf de tijd om te genieten, te luisteren, te observeren, te ademen, te ruiken, te voelen… te ervaren.

Twee leuke boekjes ter inspiratie:

Het boek van Zijn – Osho

De kracht van het Nu – Eckhart Tolle