Vladimir Megre – Anastasia

Ik weet het nog als de dag van gisteren. Ik was vier en ging naar de kleuterschool. Het was Kerst, en dat moest gevierd worden. Waarom je de verjaardag van iemand moest vieren die je nog nooit had ontmoet, begreep ik al niet. En toen gebeurde iets wat me echt shockeerde. De juf begon moeilijk begrijpbare liedjes te zingen, en de kleuters zongen gewoon mee! ‘Wat zit ik met een domme kleuters in de klas!!’ schoot er door mijn gedachten. ‘Ze kopiëren gewoon exact de juf, alsof het de normaalste zaak van de wereld is!!’ In shock keek ik verbaasd om me heen, en besloot maar heel zachtjes mee te zingen / playbacken, om niet voor teveel heisa te zorgen. Maar diep van binnen brandde de weerstand.

Later kwam ik erachter, dat het klakkeloze kopieergedrag helaas niet kleuterspecifiek is. Het gros van de mensen blijkt elkaar domweg te kopiëren, en regels, overtuigingen, wetten, religies, ‘waarheden’, geschiedschrijvingen etc., voor waarheid aan te nemen, te leven en het liefst bij een ander door de strot te duwen. Dat heet dan opvoeding. Of civilisatie.

Vanaf jongs af aan heb ik me van alles afgevraagd, en het voelde jaren lang of ik de enige was die me deze zaken afvroeg. Gelukkig vind ik de laatste jaren steeds meer gelijkgestemden om me heen, wat het leven aanzienlijk minder lonely maakt. Maar jeetje, hoe kan het toch dat het gros van de mensen op de automatische piloot lijkt te leven, en gewoon doorgaat met kopiëren en reageren, in plaats van creëren en scheppen uit het hart?

Hoe kan het toch, dat opvoeden en lesgeven in deze maatschappij meestal inhoudt dat regels en overtuigingen van ouders en leraren bij kinderen door de strot worden geduwd? Waarom moeten de kinderen de hele dag in stoeltjes zitten en ‘feiten’ leren die vaak niet eens blijken te kloppen? En vooral: aan verwachtingen van anderen moeten voldoen? Gaat het er in het leven simpelweg niet om, om gelukkig te zijn, en je zieleroerselen uit te drukken in volle glorie? Hoe kan iemand anders voor jou dan bepalen op welke manier dat dan moet? Waarom willen we continue onze denkbeelden er bij onze kinderen, bij onze naasten, bij onze vijanden, erin proppen, in plaats van dat we bij een ieder de natuurlijke scheppingskracht van de liefde stimuleren?

Waarom heeft 90 % procent van de mensen een baan waar ze niet blij van worden? Waarom zeuren ze hier een groot deel van de tijd over maar maken ze niet simpelweg een andere keuze?

Waarom blijven zoveel mensen in een relatie waar ze niet blij van worden?

Waarom vergiftigen we onszelf structureel met gefabriceerd voedsel, frisdranken, suikers, etc., verbazen we ons ten zeerste als we hier ziek van worden en gaan we vervolgens naar een dokter om onszelf weer ‘beter’ te laten maken?

Waarom wordt er zoiets onderwezen als ‘medicijnen’ studeren? Waarom wordt het naar binnen werken van synthetische giffen als volstrekt normaal beschouwd, terwijl voor alle ziekten het medicijn in de natuur allang bestaat?

Waarom sturen we schadelijke raketten de ruimte in, om dingen te ontdekken die al duizenden jaren bekend zijn bij de inheemse volkeren van de aarde? Waarom staan we niet open voor het ontvangen van hun wijsheid?

Waarom houden we huisdieren in hokjes, kooitjes, huiskamertjes, aan teugels en aan lijnen en beroven we ze van de vrijheid om te rennen, te vliegen en te spelen? Waarom geven we hen niet de keus om naar ons toe te komen en bij ons te zijn uit vrije wil?

De antwoorden op dergelijke vragen zijn terug te voeren naar een slim vooropgezet plan, al vele duizenden jaren oud, van een kleine groep mensen die er belang bij hebben ons weg te drijven van onze kern, ons innerlijk weten. Want diep in ons hart en onze ziel, zit wijsheid verscholen waarvan we niet weten dat het er is en dat we erbij kunnen. Wij zijn perfect in staat om in balans met onszelf, met moeder Aarde, met onze kinderen, met onze partner te leven. Maar we zijn de connectie met ons hart en met de natuur kwijt geraakt. Waardoor we denken dat we iets of iemand anders nodig hebben om te kunnen krijgen wat we nodig hebben. Zolang we denken dat we geld, politici, priesters en achterhaalde onderwijssystemen nodig hebben, geven we ze bestaansrecht en hebben ze macht over ons. We worden bewust gevoed met giftig eten, rommel op tv, inhoudsloos nieuws en manipulatieve wetten, zodat we zelf niet helder na kunnen denken. Uiteindelijk blijven wij voor deze kleine groep mensen heel veel geld verdienen, zolang we als kip zonder kop in dit systeem blijven. Het goede nieuws is: we hebben een keus! We kunnen elk moment beslissen onze eigen gewenste werkelijkheid te creëren, en ons stap voor stap losmaken uit dit stugge, sluwe, ziekmakende systeem. En we hoeven het niet alleen te doen…

Ze bestaan al jaren, de boeken over Anastasia!! Potverdorie, had ik het maar eerder geweten. Het had me een hoop innerlijke strijd gescheeld op school.

Anastasia is een uitzonderlijk bijzondere vrouw, die leeft op een afgelegen veldje in Siberië. Ze heeft geen huis en is nog nooit naar school geweest. Ze is echter volledig op de hoogte van alles wat er in de wereld gebeurt, en is gebeurd. Ze leeft volledig in balans met moeder natuur. Wilde dieren als wolven, eekhoorntjes, en een beer, helpen haar met het verzamelen van voedsel, bieden haar bescherming en houden haar warm. Anastasia ademt één en al liefde, compassie, speelsheid, gezondheid, levenskracht en vooral: ze straaaalt van levensgeluk, levendigheid, schoonheid en plezier! Ze vertelt ons dat we met z’n allen de aarde weer in een paradijs kunnen veranderen, als we allemaal zorgen voor ons eigen kleine stukje paradijs: ons familiedomein. Als we ons allemaal, beetje bij beetje, richten, op het inrichten van een stuk grond, dat we beplanten en liefdevol verzorgen, kunnen we onszelf voorzien in alles wat we nodig hebben. Wanneer we de zaden op de juiste manier planten, en liefdevol en met aandacht verzorgen, dan zullen de vruchten ons bieden wat ons lichaam nodig heeft, waardoor ziektes niet meer voor hoeven te komen. En zo worden uiteindelijk mijn eerder genoemde vraagstukken ineens een stuk minder boeiend en relevant.

Anastasia komt op een dag in contact met de zakenman Vladimir Megre, die gefascineerd raakt van haar zijn en haar denkbeelden, ook al snapt hij ze vaak niet. Anastasia vraagt of Vladimir hun gesprekken en ervaringen wil opschrijven, zodat de boeken verspreid kunnen worden om haar droom te kunnen verwezenlijken: van de Aarde weer een paradijs maken, zoals het ooit geweest is in het vroegste begin.

Bij het lezen van de boeken is mijn ziel onafgebroken aan het jubelen geweest. Alles wat ik altijd al gevoeld heb, staat zwart op wit in deze boeken beschreven. En dat geldt gelukkig voor veel lezers van de boeken.

Wat uitzonderlijk blij maakt het mij om te lezen, dat een vrouw, die nooit naar school is geweest, zo uitzonderlijk wijs, liefdevol en vreugdevol haar leven leidt. Ze communiceert en speelt met wilde dieren. Ze voelt exact de behoeftes van haar lichaam aan en reageert hierop door precies te eten wat ze nodig heeft, op het juiste moment en in de juiste hoeveelheden. Ze is opgevoed door haar grootvader en overgrootvader, die haar vanaf jongs af aan haar eigen gang lieten gaan in de bossen van Siberië. Niet beïnvloed door kunstmatige systemen of materialen, heeft ze zich buitengewoon weten te ontwikkelen in haar omgang met de natuur, de goddelijke wetten en haar paranormale gaven. Anastasia is in staat om met haar gedachtekracht op afstand mensen te genezen, astrale reizen te maken naar iedere willekeurige plek in het universum, te teleporteren, en vooral heel gedetailleerd de toekomst te modelleren. Iets wat wij allemaal kunnen, alleen we zijn vergeten hoe. Met Vladimir krijgt ze een zoon, Volodja. Het is fascinerend om te lezen hoe de kleine opgroeit (en niet zozeer  ‘wordt opgevoed’). De wolvin en de berin verzorgen hem. De arend neemt hem mee op zijn vlucht. De kleine wordt uren alleen gelaten, en helemaal vrij gelaten in zijn keuzes, ontdekkingstochten en het ontwikkelen van zijn gedachtepatronen. Zo zou het ook moeten zijn!!!

Anastasia’s droom is dat iedereen voor zich, een klein stukje paradijs op aarde maakt, door de aanleg van zijn eigen familiedomein. Sinds het uitkomen van de boeken in 1994, zijn er al vele bewegingen op gang gekomen om deze droom te realiseren, en zijn er overal ter wereld ook zogenaamde Anastasia dorpen ontstaan; ook in Nederland!

Er bestaan 7 delen in de Anastasia reeks; er zullen in totaal 9 boeken verschijnen.

Het zijn de mooiste boeken die ik ooit heb gelezen. Mijn ziel is ervan in vervoering geraakt.

Als deze tekst je heeft aangesproken; lees alsjeblieft de boeken, verspreid ze, en begin met het scheppen van de werkelijkheid die jij wenst. Vanuit je hart, vanuit liefde en vreugde.

 
Koop bij bol.com