Pareltjes met een Verrijking

‘Mensen met een beperking.’ Hiermee kun je pakweg de hele mensheid aanduiden. Het frappante vind ik, dat deze uitdrukking juist wordt gebruikt voor mensen die daadwerkelijk pareltjes zijn, en niets anders doen dan ons verrijken. Met liefde. Compassie. En puur Zijn.

Ik ben gezegend tante te mogen zijn van mijn briljante neef Sjoerd. De westerse medische wereld heeft bij hem het etiket ‘autisme’ opgeplakt. Ik noem Sjoerd liever Efficiënt Selectief. Met Sjoerd geen onzingesprekken. Geen ego wat er bovenuit stijgt. Alles right to the point. Dingen zijn zoals ze zijn. Geen dubbele agenda’s. Valse motieven. Langgerekte bezoeken. Een veraaaademing!!!

Ik heb nooit die stempels begrepen. Het in bepaalde hokjes moeten persen van mensen. ‘ Oei, hij past niet in dit hokje waar het gros wel in past. Wat voor stempel kunnen we daarop plakken?’ Er wordt uitgegaan van een bepaalde norm, een soort ‘standaard‘  waar het gros van de mensen aan lijkt te voldoen. En dan gaan we al het andere kneden totdat het richting die norm gaat.

Ooit aan de mogelijkheid gedacht dat de Pareltjes met een Verrijking misschien wel de ‘norm‘ vormen? Ik ben geen liefhebber van uitgaan in disco’s of kroegen, aangezien deze vaak gepaard gaan met ego-gerichte aandachttrekkerij, jaaggedrag, uiterlijk vertoon, luidruchtige en onzinnige gesprekken, en overmatig alcoholgebruik (en vaak ook slechte muziek, maar dat terzijde). Echter, er is één uitgaansplek waar ik me als een vis in het water voel: dat is het Hoshuuske, de disco waar Sjoerd en zijn Parels heen gaan. Eén keer per maand wordt deze disco gehouden in de buurt van Nijmegen, en ik zou willen dat deze disco iedere week bij mij om de hoek werd gehouden – dan werd dat mijn stamdisco! Wat een waar feest, om parels te zien dansen, springen, ongedefinieerde en ongecontroleerde bewegingen te zien maken, te zien huppelen, hossen, in volle overgave haast een theatershow te zien geven, en compleet te zien verdwijnen in de muziek en in elkaar, zonder zich een moment druk te maken over wat een ander ervan zou denken. Het gaat er in het geheel niet om om indruk te maken op een ander. Te scoren. Zo ‘cool’ mogelijk te zijn of te dansen. Hem of haar te versieren met die perfecte one liner. Al die onzin is er gewoon niet!! Ik begeef me op zo’n avond overal tussen de parels. Ik dans met ze, swing met ze, heb geweldig open gesprekken met ze, en krijg na een danssessie regelmatig spontaan een dikke knuffel van vreugde (en natuurlijk, soms word ik in m’n kont geknepen en krijg dan een geweldige knipoog toe :-)). En dan is het ook weer klaar! Er zit ook verder niets achter. Geen verwachting, geen verdere plannen voor na de disco. Gewoon genieten in het moment en meer niet.

Heb je er overigens ooit erover nagedacht waarom iemand met het Syndroom van Down (ik zou liever zeggen: van ‘Up’) een chromosoom MEER heeft? In mijn optiek is dat een stap vooruit in de evolutie. Het zou me niets verbazen als het een engelenchromosoom is.

Sjoerd zit in twee theaterclubs voor Pareltjes met een Verrijking, namelijk Komop (te zien in het filmpje) en Plubo. Ik ben absoluut geen theaterliefhebber, maar wanneer Sjoerd en de zijnen op het podium staan ben ik verkocht!! De ziel en zaligheid die in het spel worden gelegd, de inleving… De betovering slaat plotsklaps toe. Als je dat bij mij voor elkaar krijgt, dan heb je een grote, zeer grote gave.

Ik wil graag afsluiten met een songtekst, die ik samen met Sjoerd heb gemaakt. Sjoerd heeft mij een proza tekst aangeleverd over hoe het voor hem is om Efficiënt Selectief te zijn. Ik heb daar een liedje van gemaakt. Het heet ‘ De Zon’.

 

Heb je even de tijd
Om een beetje te wennen aan mij
Heb je niet teveel haast
Met je verhaal

Geef me even de tijd
Om een beetje te wennen aan jou
Om in alle rust
Te volgen wat je zegt

Maar soms lukt dat niet meteen
En ben ik toch liever alleen
En is alles, alles, alles ineens teveel

Maar van binnen schijnt altijd De Zon
Dat is waar ik vandaan kom
Van binnen schijnt altijd De Zon
Maar soms zijn wij dat even vergeten
Dus kun je me in elk geval laten weten
Als je afwijkt van wat was gepland
Van wat was gepland…

Dat geeft mij rust
In de puzzel van het leven

Heb je even de tijd
Om te zien wat er binnen mij leeft
Heb je niet teveel haast
Met je knuffel, je kus

Vergeet dan de tijd
En ga lekker met me mee
En mijn licht zal schijnen, schijnen
Op heel je dag

Want van binnen schijnt altijd De Zon
Dat is waar ik vandaan kom
Van binnen schijnt altijd De Zon
Maar soms zijn wij dat even vergeten
En kun je me in zo’n moment dan vergeven
Als ik eventjes niet tactvol ben
Even niet tactvol ben…

Ik doe het niet bewust
Het is de puzzel van het inleven…